Pater Jan
Moermans
Pater Jan Moermans, geboren als Jean op 13 mei 1932 in Sint-Truiden, groeide op in een groot gezin van zestien kinderen. Als kleine jongen rende hij door de kasseistraatjes van de stad, tussen lindebomen en oude bakstenen huizen, samen met zijn tweelingbroer Leon en zijn broer Daniel. De dagen waren gevuld met eenvoudige avonturen: appels plukken in de tuin, verstoppertje spelen achter het kerkplein, en luisteren naar de verhalen van de grootouders bij het haardvuur. Het gelach van die kindertijd, de warmte van een groot gezin, en de kleine wonderen van het dagelijks leven, tekenden zijn jeugd en legden de basis voor een leven vol zorgzaamheid.
Toen hij ouder werd, volgde Jan de Grieks-Latijnse humaniora, een wereld van boeken en gedachten, maar zijn hart voelde een andere roeping. In 1952 trad hij in bij de minderbroeders, en in 1958 werd hij tot priester gewijd. Vanaf dat moment stond zijn leven in dienst van anderen, een leven waarin hij het geloof, maar vooral de menselijkheid, tot leven bracht.
Als jonge leraar in Heusden was Jan veel meer dan een onderwijzer. Hij organiseerde fietstochten, wandelingen, en stond dag en nacht klaar voor zijn leerlingen. Zijn aanwezigheid gaf vertrouwen en zijn enthousiasme werkte aanstekelijk. Iedereen voelde zich gezien in zijn buurt, niet alleen als leerling, maar als mens.
In de parochies waar hij werkte Waterschei, Eversel, Berkenbos en Laak stond hij midden tussen de mensen. Zijn sterke stem, zijn open hart, en zijn vermogen om het geloof tastbaar te maken, maakten van hem een priester die men niet snel vergat.
Maar het echte thuis van Jan was ’t Weyerke. Daar wijdde hij meer dan veertig jaar lang zijn leven aan mensen met een beperking. Het was geen werk voor hem, maar een roeping die hij elke dag opnieuw met zijn hele hart beleefde. Hij wandelde met hen langs vertrouwde paden, deed samen boodschappen, deelde kleine momenten van vreugde en bleef nabij in tijden van verdriet. Hij had geen haast, hij nam de tijd om te luisteren, om te troosten, om gewoon aanwezig te zijn. Voor velen was hij geen gewone priester, maar een vriend, een lichtpunt, een houvast in hun leven.
Wat hem misschien nog het meest raakte, was wat hij van hen terugkreeg. Op het bidprentje dat vandaag rondgaat, draagt hij een kazuifel die een bijzondere betekenis heeft. Dit gewaad werd volledig met zorg en toewijding gemaakt door de bewoners van ’t Weyerke zelf, zoals ook op de afbeelding te zien is. Steek voor steek zit daarin hun dankbaarheid, hun verbondenheid, hun liefde voor hem verweven.
Zelfs de kelk die hij in zijn handen houdt, werd door hen gemaakt. Geen kostbaar object in materiële zin, maar onbetaalbaar in betekenis. Voor Jan was dit het mooiste geschenk dat hij ooit had gekregen. Hij sprak er met grote fierheid over, niet omwille van het voorwerp zelf, maar om wat het vertegenwoordigde: een band van wederzijdse liefde en respect die woorden overstijgt.
In dat eenvoudige, maar diepe gebaar lag alles vervat waar hij voor stond. ’t Weyerke was voor hem geen plaats, maar een thuis een plek waar hij niet alleen gaf, maar ook ontving, en waar hij zichzelf ten volle kon zijn.
Samen met zijn tweelingbroer Leon trok hij naar Banneux, waar zieken op bedevaart gingen. Daar bracht hij niet alleen geloof, maar ook vreugde, warmte en een vleugje humor. Zijn aanwezigheid verzachtte moeilijke momenten en bracht hoop waar dat nodig was.
Binnen zijn familie was Jan altijd aanwezig. Hij doopte kinderen, trouwde koppels en kwam op bezoek, altijd met een glimlach en een luisterend oor. Voor velen was hij “nonkel pater”: iemand die zich herinnerde wat echt belangrijk was, iemand die warmte bracht in elke ontmoeting.
Pater Jan leefde eenvoudig, maar groots. Hij gaf zijn leven aan anderen, vooral aan wie kwetsbaar was, en leefde zoals hij geloofde: met liefde, zorg en een open hart.
Op een zaterdagochtend in februari 2026 werd hij opgenomen in Gods koninkrijk. Toch blijft hij voortleven in de vele mensen die hij geraakt heeft: in hun herinneringen, hun glimlach, hun dankbare ogen. De warmte, de zorg en de vreugde die hij bracht, blijven bij hen die hem hebben gekend, een tijdloos testament van een leven dat volledig gewijd was aan anderen.
-1024x682.JPG)
-1024x682.JPG)
-1024x682.JPG)
-1024x1268.JPG)
.jpg)
.jpg)
.jpeg)
.jpg)
