Openluchtgeluk
Het openluchtbad lonkt vandaag,
met waterglans en zon die lacht.
Een plons, een lach, een kort moment,
waar warmte zich aan ons verbindt.
expo in de Bibliotheek tussen 10u00 - 19u00
Openluchtgeluk
Het openluchtbad lonkt vandaag,
met waterglans en zon die lacht.
Een plons, een lach, een kort moment,
waar warmte zich aan ons verbindt.
Van 18 tot 26 juli zijn de Scouts Bolderberg op jaarlijks zomerkamp. Dit jaar slaan ze hun tenten op in het mooie Affligem, waar een week vol avontuur, spel, vriendschap en onvergetelijke kampmomenten op hun wacht.
Nog voor de leden aankomen, vertrekt de leiding op voorkamp. Tijdens deze dagen wordt het kampterrein volledig opgebouwd en ingericht: tenten worden opgeslagen, de keukens en eetplaatsen worden klaargemaakt en de sjorconstructies krijgen vorm. Zo ligt alles piekfijn klaar wanneer de eerste takken arriveren.
Zoals elk jaar vertrekken de verschillende takken op een ander moment:
Tijdens het kamp verblijven alle leden in tenten, helemaal volgens de scoutstraditie. De Givers bouwen hun eigen kampplaats met indrukwekkende sjorconstructies, balken, vezelplaten en bâches: een echt zelfgemaakt "huis". De Jonggivers tonen dan weer hun zelfstandigheid door hun eigen keuken te sjorren en enkele dagen zelf te koken.
In totaal nemen 104 leden deel aan het kamp, begeleid door 23 enthousiaste leiding. Daarnaast zorgt een kookploeg van 12 vrijwilligers ervoor dat iedereen dagelijks kan genieten van een stevige maaltijd na een dag vol spel en avontuur.
De meeste leden worden door hun ouders naar Affligem gebracht, maar de Givers kiezen voor een extra uitdaging. Zij leggen de afstand af met de fiets en maken van hun verplaatsing meteen een tocht vol kameraadschap.
Een bijzonder verhaal is dat van de Jin, de oudste tak. Nog vóór het zomerkamp trokken zij met 14 leden op buitenlands kamp naar Albanië. Voor deze unieke reis hebben zij het hele jaar hard gewerkt. Door onder andere te gaan werken, een quizavond te organiseren en verschillende acties op poten te zetten, spaarden zij samen het nodige budget bijeen. Na dit buitenlandse avontuur sluiten zij hun scoutsjaar af op het groepskamp in Affligem.
Met een stevig opgebouwd terrein, een enthousiast leidings- en kookteam, uitdagende activiteiten en de typische scoutsgeest belooft het opnieuw een onvergetelijk zomerkamp te worden.
Een verhaal van kunst, idealisme en koppige volharding
Foto's met dank aan Gerlinde Gilissen uit haar archief
Sommige
verhalen beginnen niet met een plan.
Ze beginnen met een verlangen.
In 2001
zaten drie kunstliefhebbers samen met dat gevoel dat er iets ontbrak. Limburg
had talent. Heusden-Zolder had ruimte. Maar hedendaagse kunst? Die bleef te
vaak ergens anders hangen. Waarom niet hier? Waarom niet tussen de mensen? Niet
in een groot museum, maar in een plek waar je de echo nog hoort van arbeid en
verleden?
Het begon
met een telefoontje. Naar het toenmalige Europees Centrum voor
Restauratietechnieken (ECR) op de mijnsite van Zolder. De
elektriciteitscentrale mocht voor één weekend gebruikt worden. Een weekend.
Meer niet.
Niemand wist
toen dat dat weekend het begin zou zijn van zesentwintig jaar.
De eerste
editie van Artikel 27 vond plaats van 2 tot 4 november 2001. De naam was
geen toeval. Artikel 27 van de Universele Verklaring van de Rechten van de
Mens: “Iedereen heeft het recht om te genieten van kunst en cultuur.”
Dat was de kern. Kunst niet als elite, maar als recht. Als iets dat je mag
vastpakken, bevragen, soms zelfs niet begrijpen.
De centrale
was koud. Groot. Industrieel. Vrijwilligers sleepten panelen, lampen, sokkels.
Er werd gemeten, getimmerd, gediscussieerd. Er was twijfel: “Gaan hier wel
mensen voor komen?” Maar er was ook overtuiging. De opening werd officieel
gedaan door schepen Marc Vanderstraeten. Er waren workshops, gesprekken,
ontmoetingen. Het opvangcentrum van Bevingen gaf een workshop steenkappen.
Carlo Hermans demonstreerde zeefdruk. Kunst werd geen stil object aan een muur,
maar iets dat gebeurde.
Het
bezoekersaantal was bescheiden. Maar wie kwam, bleef hangen. Er werd gepraat.
Geluisterd. Gekeken. En aan het einde van dat weekend kwam de vraag die alles
veranderde:
“Wanneer is de volgende editie?”
Wat een
eenmalig initiatief moest zijn, werd een belofte.
Art 27 vzw
werd opgericht. De tweede editie kreeg meer tijd. Een hele week in plaats van
één weekend. Het gebouw van de Internationale Bouworde in de Kapelstraat werd
omgevormd tot tentoonstellingsruimte. Het was leegstaand, stil, een beetje
vergeten. Tot er weer stemmen klonken. Tot er kunst hing. Tot er mensen
binnenstapten.
Een ticket
kostte 2 euro. De opbrengst ging naar 11-11-11. Kunst en solidariteit bleven
onlosmakelijk verbonden.
Langzaam
groeide het. Scholen kwamen langs. Verenigingen. De vrouwen van Donne Unite uit
Lindeman, die elk jaar opnieuw trouw hun bezoek brachten. Taalgroepen, klassen,
nieuwsgierigen. Rondleidingen werden geen uitleg, maar gesprekken. Soms stond
iemand stil voor een werk en zei: “Ik begrijp het niet.” En dat was oké. Want kijken
was al genoeg.
Er was ook
jong talent. Studenten van KTAII-Villers maakten werken rond mensenrechten. Een
jonge Tom Herck won zowel de juryprijs als de publieksprijs. Vandaag is hij een
gevestigde graffiti-kunstenaar. Toen was hij gewoon een achttienjarige met verf
aan zijn handen en een idee in zijn hoofd. ART 27 gaf hem een muur en
vertrouwen.
Elke editie
werd er opnieuw gesleurd, gebouwd, afgebroken. Elke locatie had zijn eigen
geur, zijn eigen lichtinval, zijn eigen verhaal. De elektriciteitscentrale. De
Bouworde. Het Woutershof. Het Domherenhuis. Het Centrum Duurzaam Bouwen. Een
oude school. Een winkelpand in het centrum. De voormalige Rijkswachtkazerne.
Het klooster van de Minderbroeders. Zelfs een feestzaal van de moskee.
Het waren
geen perfecte ruimtes. Soms was het koud. Soms te warm. Soms was er te weinig
licht. Maar telkens gebeurde hetzelfde wonder: zodra de kunst hing, veranderde
het gebouw. Alsof oude muren opnieuw begonnen te spreken.
Na twintig jaar
werd het steeds moeilijker om in Heusden-Zolder nog geschikte leegstaande
panden te vinden. Gebouwen kregen nieuwe bestemmingen. Leegstand verdween. En
zo week ART 27 uit naar Zonhoven.
2021 – ZLDR
Luchtfabriek in Heusden.
2022 – de voormalige wasserij Blanca in Zonhoven.
2023 – de vroegere rijksmiddelbare school Zonhoven
2024 – het leegstaand WZC H. Catharina Zonhoven
2025 – het Oud Klooster H. Catharina Zonhoven
Opnieuw
diezelfde formule: oude muren, tijdelijke adem, kunst als nieuw hart.
Anno 2026
In november
2026 wordt Artikel 27 zesentwintig jaar.
Zesentwintig
jaar vrijwilligers die lampen ophangen. Kunstenaars die vertrouwen schenken.
Bezoekers die zich laten verrassen. Gebouwen die even geen leegstand zijn, maar
ontmoetingsplaats.
Misschien is
de schaal veranderd. Misschien de locaties. Misschien de generatie bezoekers.
Maar de kern is dezelfde gebleven als in 2001:
Het geloof
dat kunst niet iets is voor enkelen.
Maar voor iedereen.
En wie er
ooit hielp dragen, ophangen, rondleiden of gewoon kwam kijken, voelt het nog
altijd. ART 27 is geen tentoonstelling alleen. Het is een stuk geschiedenis van
Heusden-Zolder. Een zachte koppigheid. Een jaarlijkse ademhaling.
Anno
2026
Artikel 27 keert terug naar zijn roots… naar Heusden-Zolder
Na vele
jaren vol kunst, ontmoetingen en bijzondere locaties komt er in 2026 opnieuw
een mooi hoofdstuk bij in het verhaal van ART 27. De organisatie keert
terug naar waar het ooit allemaal begon: Heusden-Zolder.
Na de vele
verrassende locaties doorheen de jaren – van de oude elektriciteitscentrale van
de mijn van Zolder tot andere historische gebouwen – blijft de zoektocht naar
plekken met een ziel telkens opnieuw een belangrijk onderdeel van Artikel 27.
Oude gebouwen, plaatsen met een verleden, muren die verhalen kunnen vertellen…
dat is altijd de kracht geweest van deze unieke tentoonstelling.
En nu wordt
opnieuw gekozen voor een plek met een eigen karakter: de wijk Lindeman.
Een wijk die zelf een verhaal draagt van mensen, culturen, migratie en
samenleven. Een plek waar vroeger duizenden verhalen begonnen door de komst van
mijnwerkers en gezinnen uit alle hoeken van de wereld. Net daar krijgt
hedendaagse kunst opnieuw de kans om mensen te verbinden.
Want dat is
altijd de kracht geweest van ART 27: kunst brengen naar de mensen, niet alleen
in klassieke tentoonstellingsruimtes, maar op plaatsen waar geschiedenis en
menselijkheid voelbaar aanwezig zijn.
Wie
terugdenkt aan die eerste tentoonstelling in 2001, toen enkele kunstliefhebbers
droomden van meer hedendaagse kunst in Limburg, zal misschien glimlachen. Een
klein initiatief in de oude elektriciteitscentrale groeide uit tot een vaste
waarde die ondertussen meer dan twee decennia kunstenaars, vrijwilligers en
bezoekers samenbrengt.
In 2026
schrijft ART 27 dus opnieuw een nieuw hoofdstuk. Terug naar Heusden-Zolder,
terug naar de mensen, terug naar een plek waar vroeger zoveel verhalen
samenkwamen.
De exacte
details volgen nog… maar één ding staat vast:
ART 27 komt
thuis.
En misschien wordt Lindeman opnieuw een plaats waar nieuwe herinneringen
ontstaan, zoals dat ooit begon in die oude mijngebouwen. .jpg)
%20(1).jpg)
%20(1).jpg)
.jpg)
Een welgemeende dankjewel aan iedereen die erbij was en samen zorgde voor deze prachtige namiddag. Jullie maakten er opnieuw een echt Zomerterras-feest van!
De gezelligheid gaat gewoon verder!
Woensdag 29 juli
Van 14.00 tot 16.00 uur
The Mixties zorgen voor de muzikale omlijsting en beloven opnieuw een namiddag vol ambiance, herkenbare muziek en een heerlijke vakantiesfeer.
Trommel je familie, vrienden, buren of kennissen op en kom samen genieten van een gezellige babbel, een lekker drankje en gratis live muziek. Iedereen is van harte welkom!
Nog op het programma:
5 augustus – Frans & Carolien
12 augustus – Freddy Cieszkowski
19 augustus – Gerard & Jan
Samen maken we van elke woensdagnamiddag een warm, gezellig en muzikaal ontmoetingsmoment. We kijken ernaar uit om jullie opnieuw te mogen verwelkomen!
Dank aan RB Fotografie voor de mooie fotoreeks, verslag Rudi Coomans
BANDHEIDELIBEL Sympetrum pedemontanum
Klik op de kleine foto voor een grotere foto te zien.
Met veel dank aan Marleen Poelmans voor deze mooie foto's

Het is weer zover de vakantiemaanden staan voor de deur, en dan brengt Nieuws Heusden-Zolder elk jaar weer "" GROETEN uit ... uw Leukste Zomerfoto"".
Ook jij kan deelnemen door uw foto in goede kwaliteit te sturen naar redactie@nieuwsheusdenzolder.be met een korte fotobeschrijving.
Op 29 augustus sluiten we deze fotowedstrijd om middernacht af.
Veel succes gewenst







De eerste dag van de maand gaan we traditioneel op wandel door Heusden-Zolder. Vandaag neemt Stefan Was ons op sleeptouw voor de mijnarchitectuurwandeling. De folder daarvoor – en die is echt wel nuttig – kan gratis afgehaald worden in ZLDR Luchtfabriek. De wandeling is ongeveer 9,5 km lang, en loopt nagenoeg helemaal over verharde wegen, dus ook geschikt voor rolstoel of kinderbuggy. Je vertrekt aan ZLDR Luchtfabriek en volgt de grijze paaltjes met de rode driehoek. Vanop het Marktplein krijg je al meteen een aantal (al dan niet) gerestaureerde gebouwen te zien: de nieuwe Muze, de Monnoyerschouw en watertoren, de Centrale (Watt17), de Kringwinkel, de badzaal, het Groot Magazijn, …