![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAxyIPm1aFrg3KhujygD-0blXM6bMCI3p8UkjNrwHXPds_vGNG5vf4nWVVIi7Sgi6B51BO9cHYpMpFgAaeF2Qx28NAF58e8J2D8p08cCaj-vK2GtklWGDGSM7W0SmvNMzIKePHGstpw-J7/s1600/button-klik-hier.jpg)
Luca & Uncle Rudi, een band geworteld in de liefde voor blues, betrad het podium met aanstekelijk enthousiasme. Met Dominique Christens achter de drums, Dries Van Der Werf op bas (tijdelijk vervangen door Ronald Burssens), en Harry Van Doorn op de toetsen, stond er een schat aan ervaring en kwaliteit op het podium.
Daarnaast stal de jonge gitarist Luca de show. Slechts 14 jaar oud, maar met een speelstijl die getuigde van jarenlange ervaring en een diepe liefde voor het genre. Zijn gitaarspel was virtuoos, zijn solo's rauw en vol emotie, waardoor het publiek werd meegevoerd op een reis door de diepten van de blues.
En dan was er Saartje, de soulvolle zangeres wiens stem de harten van de luisteraars wist te veroveren. Haar interpretatie van de nummers was doordrenkt van emotie en kracht, waardoor zelfs de meest sceptische luisteraars werden meegesleept in de melancholie van de blues.
Het publiek, gehuld in de warme gloed van het Muzecafe, reageerde enthousiast op de muziek, klappend en meedeinend op het ritme. Het was duidelijk dat Luca & Uncle Rudi niet alleen muziek maakten, maar een gemeenschap creëerden, een moment van gedeelde muzikale vreugde en verbondenheid.
Terwijl de avond vorderde en de laatste noten wegstierven, bleef de herinnering aan het optreden van Luca & Uncle Rudi hangen in de lucht van het Muzecafé. Het was een avond vol passie, plezier en pure blues. Dank aan Niels Panis voor verslag en foto's